yaşanmış paranormal vakalar 1

anlatacağım olayın sanırım bir 13-14 yılı var.



üniversitenin ilk yılı (bunu yazarken, yaşlandığımı kabul ettim vay be...) okula gitmek için kurduğum alarm çaldı. annem de işe gitmek üzere “beriskoo hadi kalk” diye belki 100 kere söyledi ve ben “tamam anne kalktım” diyip alarmı tabi ki 10 kere falan erteledim. annem evden çıktı, ben uyanığım artık ve yüz üstü yatıyorum -odamın kapısı azcık aralık- . bir terlik sesi duydum, biri yürüyor. bizim de duvarlar baya ince, herhalde yan komşu evin içinde geziyor dedim. kapı gıcırtısı duydum böyle kapım aralanmış gibi ama teknik olarak bu mümkün değil, herhalde bu da yandan geliyor dedim. dedim demesine de... bir şey çaat diye sırtıma bastırdı ve beni sallamaya başladı.


şimdi ben çok inançlı bir insan değilim.

ama bayaa inektim. dua hatırlıyor olmam lazım. zaten o an öyle bir an ki “dine inanmıyorum ben abii” aklına gelecek son şey. ipe ipe, küçüklüğünde ezberlediğin o duaları hatırlayacaksın. valla korkudan mı imana geldiğimden mi bilmiyorum, cidden hatim indirdim.


bu arada ben araya girdim ama sallanma dediğim şey öyle beşik sallanması gibi değil cidden 8.9 şiddetinde bir deprem. sallandıkça ben daha sesli okuyorum. sanki şeytan çıkarma ayini yapıyorum... ama filmlerden hatırladığım tek şey şiddet arttıkça papazın bağırdığı başka da bir şey bilmiyorum. ben bağırdıkça biraz azalmaya başladı ama elimi görüyorum bembeyazım zaten sırtımdaki beni titretmeyi bıraksa bir taraflarım o kadar üç buçuk atıyor ki elim zangır zangır.


sonra bi durdu gibi oldu. ama kalkmam mümkün değil yataktan.

1. evde tekim.

2. dönünce ya bir şey görürsem? evde tekim.


kıpırdamadan durdum bi. sonra tekrar sırtıma bastırdı ve sallamaya başladı. bildiğim her şeyi tekrar okumaya başladım.


durdu.


şimdi buraya kadar okuyup karabasan bu diyen varsa umarım başınıza gelir. çünkü ben bütün bu süreç boyunda uyanıktım.


arkama hala dönemiyorum.


yavaşça telefona uzandım, babamı aradım. sessizce “babam çok acil gel beni al” dedim -sanki sessiz olunca evdeki kimse beni duymuyor-. bir yarım saat sonra babam geldi, odaya girdi. adam öldüm sandı çünkü kıpırdamıyorum.


babam dedim senin sen olduğunu nerden bilcem? babam o kadar saçma bi cevap verdi ki dedim herhalde babam bu, değilse de n’ yapıyım yani.


ağlayarak anlattım. tabi ki anlattığım herkes “karabasan” dedi. uyduruyosun diyemediler çünkü halimi babam gördü.


ben o evden taşınana kadar odamda uyuyamadım -sanki odadan odaya geçemiyor ama işte üstünü örtünce kimse sana zarar veremez gibi saçma bir inanç-. zaten 1 ay içinde de taşındık.


demem o ki siz yine de 3 kulhu 1 elham öğrenin.

3 görüntüleme0 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör